Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

 

 

 

 

 

 

 

 

Jamnik (niem. Dackel) – jedna z ras psów pochodząca z Niemiec. Niemiecka nazwa oznacza w dosłownym

tłumaczeniu "borsuczy pies", etymologia nazwy związana jest z jego

zbliżoną do borsuków budową oraz wykorzystywaniem tej rasy do polowania na zwierzęta ryjące nory.

 

 

Rys ogólny

 

Jamnik krótkowłosy to jedna z ras jamnika. Jest jego pierwotną postacią, która pochodzi od dawnych psów gończych z terenów dzisiejszych Niemiec.

Głównym przeznaczeniem jamnika krótkowłosego jest gonitwa za zwierzyną, płoszenie i norowanie, chociaż obecnie jamniki bardzo dobrze sprawdzają się jako

psy trzymane w mieszkaniach do towarzystwa.

Włos krótki, gęsty i gładko przylegający, który nie powinien być zbyt delikatny ani zbyt obfity. Pies ten ma swój charakter.

Często te jamniki są uważane za najbardziej złośliwe ze wszystkich odmian. Bardzo silnie przywiązane do właściciela. Może w jego

obronie oddać własne życie. Pies bardzo wrażliwy.

 Po podniesieniu na niego głosu bądź ręki może stać się agresywny wobec innych osób, również może stracić zaufanie do właściciela.

Jak wiadomo jamnik po długim czasie z powrotem może ponownie zaufać właścicielowi.
 

Nie gubi sezonowo włosa, nie wymaga strzyżenia. Przeciętnie żyje 12-14 lat.

 

 

 

Jamnik długowłosy - jedna z ras o długiej, lśniącej sierści i tzw. piórach na ogonie i zewnętrznej stronie kończyn.

 Ta odmiana jamnika powstała wskutek skrzyżowania jamnika gładkowłosego z długowłosymi płochaczami lub cocker spanielami.

W porównaniu z pozostałymi odmianami jamnika: szorstkowłosym i krótkowłosym głowa jamnika długowłosego jest

bardziej szlachetna a uszy są niżej osadzone i dłuższe.

Umaszczenie czarne-podpalane jest jednym z najrzadziej spotykanych w tej odmianie.

 

 

Jamnik szorstkowłosy rasa psa domowego, najmłodsza odmiana jamnika wyhodowana na początku XX wieku, najprawdopodobniej przez

skrzyżowanie jamnika krótkowłosego z szorstkowłosymi pinczerami i terierami

. Podobnie jak jamnik krótkowłosy jest uparty i ma bardzo silny instynkt.

Jamnik szorstkowłosy jest głównie psem myśliwskim, tzw. norowcem. Ta odmiana jamnika jest

wykorzystywana do wypłaszania królików z nor.

 

 

Charakter

Jamniki to bardzo radosne, ruchliwe psy znane ze skłonności do ścigania małych zwierząt i ptaków. Cechuje je upór i nieustępliwość,

co utrudnia ich tresurę.

Szczekają wyjątkowo głośno, dlatego maja predyspozycję do bycia dobrym psem stróżującym. Znane są ze swojego

przywiązania i lojalności w stosunku do właściciela.

Są towarzyskie, jednak obcych traktują z rezerwą i nieufnością. Przy odpowiednim ułożeniu jamnik może

bardzo zaprzyjaźnić się z dzieckiem.

Charakter jamnika może różnić się w zależności od jego rasy.

Długowłose psy są spokojniejsze.

Mają wrodzoną inteligencję odziedziczoną po spanielach. Szorstkowłose natomiast charakteryzuje odwaga terrierów.

Duża część jamników nie lubi nieznajomych ludzi i reaguje na nich szczekaniem i warczeniem.

Chociaż najczęściej jamniki są bardzo energicznymi zwierzętami zdarzają się też psy bardzo spokojne.

Jamnik wymaga szczególnej troski i zainteresowania właściciela. Psy te mają szczególne wymagania jeśli chodzi o tresurę i rozrywkę.

 Wymagają dużo uwagi w przeciwnym razie mogą zrobić się agresywne i groźne. Niektóre nie tolerują dzieci.

 

Historia

 

Jego pochodzenie budzi wątpliwości; miłośnicy twierdzą, że pochodzi aż ze starożytnego Egiptu, choć na pewno narodził się w Niemczech,

stąd jego oryginalna nazwa: Dachshund, Dackel lub Teckel.

Z Egiptu do Niemiec: Już w starożytnym Egipcie istniały liczne rasy psów, z których część uwieczniono na

płaskorzeźbach i posągach świątynnych.

Archeolodzy nie wierzyli własnym oczom, kiedy zobaczyli rysunki odpowiadające jamnikowi w świątyni w Bescheb.

Naukowcy jednak nie

są pewni, czy w tym przypadku chodzi o jamnika, czy o podobnego doń psa.

Pierwsze europejskie wzmianki o jamnikach pochodzą ze średniowiecznych Niemiec. Już w XIV w. można było

przeczytać: "Psy o krótkich nogach

wchodzą o wiele łatwiej pod ziemię niż inne i są bardziej przydatne do polowań na borsuki"

. Z Niemiec w świat: Rozpowszechnienie jamnika w Europie w XVI/XVII wieku zapoczątkowało

wielokierunkowy rozwój tej rasy.

Jednym z kierunków rozwoju była adaptacja jamnika do warunków zimowych, co objawiło się zmianami we wzorcu

 (masywniejsze łapy, skrócona kufa,

większe uszy), który nie jest akceptowany w wielu krajach europejskich (jedynie w krajach skandynawskich).

 Jamnik adaptował się z trudem do chłodniejszego klimatu przez wiele dziesięcioleci, co było wynikiem wtórnego, l

epszego przystosowania do ciepła.

Innym kierunkiem rozwoju jamnika było przystosowanie go do różnego rodzaju polowań. Jamniki zatem były tresowane na: posokowce,

psy zaganiające, buszujące, norowce.

 Zakres ich pracy nie ograniczał się tylko do wypłaszania borsuków z nory, gdzie jamnik był zdany sam na siebie, ale też do zaganiania dzików

(jamniki szorstkowłose), buszowania w chaszczach i trzcinie oraz aportowania (długowłose)

Obecnie jamniki dość często wykorzystuje się podczas polowań na lisy (potrafią wygonić zwierzę z nory), ale odchodzi się już

od polowania przy ich

 pomocy na borsuki, gdyż są to zwierzęta zbyt niebezpieczne dla jamników.

 

wiek człowiek /wiek psa małej rasy:

 

1 mies. - 1 rok
6 mies. - 1o lat
12 mies. - 20 lat
18 mies. - 25 lat
2 lata - 30 lata
3 lata - 33 lat
4 lata - 36 lata
5 lat - 40 lat
6 lat - 44 lat
7 lat - 48 lata
8 lat - 50 lat
9 lat - 55 lat
10 lat - 58 lat
11 lat - 63 lata
12 lat - 67 lat
13 lat - 71 lat
14 lat - 75 lat
15 lat - 78 lat
16 lat - 83 lata
17 lat - 87 lat
18 lat - 90 lat
19 lat - 95 lat
20 lat - 98 lat

 

STRONA GŁÓWNA